Jesteś terapeutą?

Niebezpieczna pleśń

Jedno z najbardziej podstępnych zagrożeń dla zdrowia może czyhać w Twoim własnym domu. Cate Montana przedstawia liczne toksyczne oddziaływania pleśni i podpowiada, jak ich uniknąć.

24 czerwiec 2019
Artykuł na: 29-37 minut psychika
Zdrowe zakupy

Ukryte w głębi dywanów i obić, uwięzione pod podłogą, rosnące na suchym tynku i panelach, przyczajone na płytach sufitowych, zagnieżdżone w dachowych warstwach izolacyjnych, czyhające wewnątrz kanałów grzewczych i klimatyzacyjnych - pleśnie są zaskakująco powszechnym i niebezpiecznym gościem w naszych domach, szkołach i budynkach biurowych, zagrażającym zdrowiu i dobremu samopoczuciu setek milionów osób na całym świecie.

Na Ziemi występuje ponad 100 tys. odmian pleśni, a niektóre z szeroko rozpowszechnionych gatunków wykazują wysoką toksyczność. Dwa z nich - Aspergillus flavus i Stachybotrys chartarum - są tak śmiercionośne, że nawet produkuje się je i magazynuje jako potencjalną broń biologiczną.

Pleśń, będąca rodzajem saprofitycznych grzybów z różnych grup systematycznych (np. pleśniak, pędzlak, kropidlak, sierpik), rozwija się w formie nitkowatych struktur zwanych strzępkami i wydziela mykotoksyny ułatwiające jej rozkładanie i przyswajanie podłoża, do którego przywiera. Dojrzałe strzępki wytwarzają zarodniki (spory), które umożliwiają jej rozmnażanie, gdy wzbijają się w powietrze przy poruszeniu (np. podczas odkurzania) i pozostają w stanie uśpienia do czasu znalezienia odpowiedniego miejsca do założenia nowej kolonii.

W miarę wzrostu pleśń staje się widoczna, przybierając charakterystyczną czarną, szarą lub czerwonawą barwę oraz aksamitną lub śluzowatą postać. W sprzyjających warunkach może szybko rozrosnąć się w sposób niekontrolowany. Pleśnie wpływają niekorzystnie na nasze zdrowie na 3 sposoby. Pierwszym jest alergia, wywoływana z reguły przez zarodniki, a jej typowe objawy to astma, wysypki skórne, bóle głowy, problemy oddechowe, zapalenie zatok i katar1. Gdy taki grzyb skolonizuje organizm, np. skórę lub płuca, dochodzi zaś do infekcji. Natomiast trzeci mechanizm - toksyczność - jest rezultatem działania mykotoksyn.

Czy masz pleśń?

Czasami wygląda jak brudna smuga lub ślad kredki na ścianie. Nieraz możesz wyczuć jej zapach, ale równie często okazuje się to niemożliwe. Jeżeli budynek jest stary lub wiadomo, że był zalany przez powódź czy wyciek z instalacji wodnej, obecność pleśni jest bardzo prawdopodobna. Gdzie jej szukać?

  • W piwnicach (szczególnie jeśli podkład podłogowy leży na betonie).
  • W warstwie izolującej na strychu.
  • W łazienkach - sprawdź dookoła podstawę muszli klozetowej, okolice pod umywalką i pod wanną czy kabiną prysznicową. Nigdy nie układaj wykładziny w łazience. Wilgoć z prysznica stwarza idealne warunki do rozwoju pleśni w dywanikach i wykładzinach.
  • W przewodach wentylacyjnych i grzewczych.
  • W systemach klimatyzacyjnych i chłodzących.
  • W nawilżaczach powietrza.
  • Pod tapetami, w dywanach lub wykładzinach dywanowych oraz pod nimi.
  • Wokół płyt sufitowych.

Pleśnie powiązano z zapaleniem mięśni (infekcją tkanki mięśniowej)2, a przypuszczalnie również z toczniem. W narażeniu na ich toksyczne działanie badacze upatrują przyczyny raka3, chronicznego zmęczenia4, problemów poznawczych, utraty pamięci i innych zaburzeń neuropsychiatrycznych5. Powiązano je również z zahamowaniem wzrostu u dzieci6 oraz ze śmiertelnym w skutkach ostrym krwotokiem płucnym i hemosyderozą (nadmiernym gromadzeniem żelaza) u niemowląt7. American Academy of Pediatrics Committee on Environmental Health łączy obecność toksycznych pleśni z zespołem nagłego zgonu niemowląt (SIDS)8.

Uważa się, że ok. 25% światowej populacji jest genetycznie podatne na choroby związane z pleśnią, co wyjaśnia, dlaczego tylko 1-2 osoby mieszkające w zagrzybiałym domu wykazują jakiekolwiek objawy. Niektórzy lekarze specjalizujący się w tej dziedzinie, jak dr Eboni Cornish, lekarka integracyjnej medycyny funkcjonalnej z Leesburga w stanie Virginia, uważają jednak, że liczba osób cierpiących na schorzenia związane z pleśnią jest znacznie wyższa.

- Miałam kilku pacjentów, u których markery genetyczne były negatywne, a jednak, gdy wykonaliśmy badania moczu i toksyczności pleśni, wyniki okazały się pozytywne - mówi dr Cornish. - Gdy wdrażamy leczenie przynoszące korzyści osobom cierpiącym z powodu kontaktu z pleśnią, objawy tych pacjentów łagodnieją.

Efekty toksyczności są bardzo zróżnicowane i przypominają takie schorzenia jak borelioza, zatrucie metalami ciężkimi, alergie, a nawet przeziębienie i grypa. Co więcej ogólnoustrojowe infekcje pleśniowe mogą wyzwalać inne choroby, na których skupia się cała uwaga, podczas gdy pierwotnej przyczyny tych schorzeń nawet się nie podejrzewa.

- Wielu naszych pacjentów wydaje się nie tolerować glutenu, a ja podejrzewam, że to pleśń może uaktywniać ten proces - mówi dr Jennifer Armstrong, lekarka medycyny środowiskowej z Ottawa Environmental Health Clinic w Kanadzie. - Nie chodzi tu tylko o to, że działa toksycznie. Może ona również wyzwalać w nas wrażliwość chemiczną, w wyniku czego nie tolerujemy perfum czy innych substancji, aż wreszcie dochodzi do całkowitego upośledzenia naszego zdrowia do końca życia.

Standardem jest błędne diagnozowanie alergii w wyniku toksycznego wpływu pleśni. Dr Ritchie Shoemaker zaleca wykonanie badań laboratoryjnych, takich jak test melanotropiny (patrz ramka). Wielu specjalistów ma jednak mieszane uczucia co do tego, czy należy polegać na tych badaniach. Nie tylko są one bardzo drogie, ale również - jak uważa dr Armstrong - poza pleśnią istnieją inne czynniki wyzwalające, które mogą sprawić, iż wyniki będą podwyższone lub wręcz wykroczą poza zakres pomiarowy.

Co gorsza wielu pacjentów z problemami wywołanymi przez te grzyby w ogóle nie wykazuje w testach rezultatów pozytywnych.

Liczni lekarze i terapeuci, jak Oliver Barnett, terapeuta medycyny zintegrowanej z London Clinic of Nutrition, uważają, iż znacznie więcej można dowiedzieć się ze szczegółowej historii przypadku. Najważniejsze pytania, jakie należy zadać, to: "czy kiedykolwiek byłeś narażony na kontakt z pleśnią" oraz "czy w którymkolwiek z Twoich mieszkań, miejsc pracy lub nauki doszło kiedykolwiek do zalania pomieszczeń"?

Innym znakiem zdradzającym istnienie pleśni jest występowanie u więcej niż jednej osoby w domu przewlekłej choroby z zaburzeniami oddechowymi i/lub innymi tajemniczymi objawami.

- Odwiedziła mnie kiedyś pewna kobieta, która chciała zbadać się pod kątem boreliozy - opowiada Barnett. - Kiedy jednak przeczytałem jej formularz przyjęcia, dowiedziałem się, że mieszkała w budynkach, w których doszło do zalania wodą, a jej syn cierpiał na astmę od chwili, gdy wprowadzili się do nowego domu. Wszystkie znaki ostrzegawcze potwierdzały, że kobieta miała zdecydowanie problemy z pleśnią.

Pleśń oddziałuje na psychikę

Jednym z najbardziej uderzających i niepokojących aspektów choroby związanej z pleśnią jest jej komponent psychiczny. W naszych czasach "zamglenie umysłu" to dość częsty objaw, wiązany z różnymi przyczynami: od małej ilości wypitej rano kawy, przez zbyt wysoki lub za niski poziom cukru we krwi, po zespół chronicznego zmęczenia.

Jednakże ten problem należy do zasadniczych objawów kontaktu z grzybami - jak większość innych symptomów neurologicznych, np. zaniki pamięci, wywoływany jest przez toksyny pleśniowe, zmieniające układ odpornościowy organizmu. Psychiatra i neurolog dr Mary Beth Ackerley określa wywoływane przez stan zapalny problemy poznawcze sugestywnym terminem "płonący mózg".

W badaniach klinicznych powiązano kontakt z pleśnią w pomieszczeniach ze zmianami przepływu krwi i aktywności elektrycznej w mózgu, jak również z rozregulowaniem emocji oraz problemami z koncentracją, pamięcią i równowagą9.

- Mykotoksyny trichotecenowe, wytwarzane np. przez pleśń Stachybotrys, w istocie zabijają neurony węchowe - mówi dr Ackerley. - Być może jest to jednym z powodów, dla których u tak wielu osób cierpiących na choroby związane z biotoksynami obserwuje się wrażliwość na liczne substancje chemiczne.

Według dr Ackerley mykotoksyna T-2 z pleśni Fusarium zabija niewybiórczo zdrowe komórki mózgowe, podczas gdy ochratoksyna uwalniana przez kropidlaki Aspergillus obniża poziom dopaminy w mózgu, co silnie powiązane jest z zaburzeniami nastroju oraz ruchu. Wpływa ona również na część mózgu zwaną hipokampem, odgrywającą rolę w funkcjonowaniu pamięci.

Dr Cornish przytacza szczególnie dramatyczny przypadek choroby psychicznej, w której u pacjentki zdiagnozowano otępienie o wczesnym początku. Gdy specjalistka postawiła diagnozę, iż winę ponosi tu toksyczność pleśni, kobieta odkryła, że dom na plaży, w którym mieszkała od 3 lat, opanowany był przez toksyczne grzyby.

- Oprócz demencji odczuwała też silne zamglenie umysłu i bóle stawów - mówi dr Cornish. - Gdy sprzedała dom na plaży i przeprowadziła się do innego, poczuła się lepiej. Obecnie odzyskała już w pełni zdolność funkcjonowania.

Przebywanie w zapleśniałych pomieszczeniach może nawet powodować myśli samobójcze, i to tuż po przekroczeniu ich progu.

- Mam pacjentów, u których jest to pierwszy objaw po wejściu do zagrzybiałego budynku - opowiada dr Ackerley. - Istnieje pewien stan, prawdopodobnie zapalny, związany z występowaniem myśli samobójczych.

Ackerley dodaje, że zgodnie z wynikami badań ustawiczna aktywacja mikrogleju, rezydentnych komórek odpornościowych w mózgu, jest silnie związana z neurodegeneracją - taką, z jaką mamy do czynienia w chorobie Alzheimera. Łączy się ona również z chorobą afektywną dwubiegunową.

- Cierpi na nią kilkoro spośród moich pacjentów i w miarę leczenia choroby wywołanej przez pleśń zaczynają oni odczuwać jasność myśli i ustępowanie objawów, czego nie doświadczali wcześniej.

Badania wykazują również, że toksyczne grzyby w otoczeniu dziecka wpływają negatywnie na jego zdolności i osiągnięcia poznawcze10. Dr Cornish opowiada, iż do najsmutniejszych przypadków, z jakimi się spotkała, należą dzieci z ADHD, zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi i innymi behawioralnymi. Schorzenia te są odwracalne, o ile dziecko zostanie właściwie zdiagnozowane i przeniesione z zapleśniałego otoczenia.

Niestety choć rodzice mogą kontrolować kontakt dziecka z pleśnią w środowisku domowym, nie są w stanie wpływać na warunki szkolne. Kilkoro spośród lekarzy, z którymi przeprowadzaliśmy wywiady, opowiadało nam historie nauczycieli cierpiących z powodu ostrej toksyczności grzybów w salach lekcyjnych. Dr Cornish leczyła jednego z nich, który zgłosił się do niej z biegunką i wahaniami temperatury.

- Co roku, kiedy powracał do pracy po przerwie wakacyjnej, narzekał, że czuje się, jak gdyby tracił rozum, ponieważ miał tak wielkie trudności z koncentracją. Testy wykazały, że pleśń obecna była w całej jego klasie, a także w sąsiednim pomieszczeniu. Po leczeniu zmienił miejsce nauczania i poczuł się lepiej.

Testy, testy....

Badanie obecności pleśni w domu

Samoświadomość i metoda urlopu Czy czujesz się lepiej, gdy opuszczasz dom? Czy Twoje samopoczucie pogarsza się, gdy przybywasz do pracy? Szkoły? Na siłownię? Zwracaj uwagę na swoje objawy i miejsca, w których ich doświadczasz. Jest bardzo prawdopodobne, że to one czynią Cię chorym. Wypróbowaną i skuteczną metodą sprawdzania obecności pleśni jest opuszczenie na co najmniej tydzień środowiska, w którym objawy najbardziej się nasilają. Jeśli jest to Twój dom, wyjeżdżając z niego, zabierz ze sobą możliwie jak najmniej przedmiotów. Ubrania, walizki, szczoteczka do zębów - wszystko może być zakażone zarodnikami pleśni, a bardzo niewiele potrzeba do tego, by objawy utrzymywały się z pełną intensywnością.

HERTSMI-2 Jest to test wykrywający najbardziej niebezpieczne pleśni: Aspergillus penicilloides, Aspergillus versicolor, Chaetomium globosum, Stachybotrys chartarum i Wallemia sebi.

ERMI Wskaźnik względnego spleśnienia środowiska (ERMI - Environmental Relative Moldiness Index) został opracowany przez Amerykańską Agencję Ochrony Środowiska (EPA) do oceny całkowitego obciążenia danej przestrzeni poprzez ilościowe określenie obecności 36 pleśni i porównanie ich poziomu z referencyjną bazą danych.

Testy na szalkach Petriego Domowe zestawy testowe można całkiem niedrogo kupić w sklepach internetowych. Wady: przyciągają one wiele różnych pleśni, trudno więc interpretować ich wyniki. Spora część toksycznych grzybów, m.in. Stachybotrys, nie daje się łatwo wykryć za pomocą tych testów.

Testy powietrza Wykrywają one obecność zarodników różnych gatunków pleśni w powietrzu. Zazwyczaj wykonywane są przez specjalistów w zakresie jakości powietrza w pomieszczeniach. Wady: testy te pomijają fragmenty pleśni i inny materiał genetyczny. Często nie wykrywają też Stachybotrys, który uwalnia ciężkie zarodniki, szybko opadające na podłogę. Są również drogie.

Testy osobiste Do zbadania obecności pleśni lub mykotoksyn w organizmie w większości przypadków wystarczy próbka moczu. Czasem wykonuje się też testy śluzu z nosa i plwociny. Rzadko bywa potrzebna biopsja tkanek. Dr Ritchie Shoemaker zaleca następujące testy:

  • VIP Wazoaktywny polipeptyd jelitowy (VIP) jest hormonem z receptorami w podwzgórzu, obszarze mózgu regulującym autonomiczny układ nerwowy i przysadkę mózgową. Dr Shoemaker twierdzi, iż każdy zakażony pleśnią pacjent, z jakim kiedykolwiek pracował, miał niską wartość VIP.
  • MSH Melanotropina alfa (hormon alfa-melanotropowy, MSH) pełni liczne funkcje przeciwzapalne oraz regulujące aktywność neurohormonalną. Większość (95%) pacjentów dr. Shoemakera zgłasza się do niego z niskimi wartościami tego hormonu.
  • TGF BETA-1 Transformujący czynnik wzrostu beta-1 (TGF beta-1) jest białkiem regulującym ścieżki immunologiczne, a także kontrolującym wzrost i podział komórek. Jeżeli jego poziom jest zbyt wysoki, może on mieć działanie autoimmunosupresyjne.
  • C4A To marker zapalny sygnalizujący odpowiedź immunologiczną wywołaną przez kontakt z pleśnią.

Toksyczna pleśń: droga wyjścia z ciemności

Pierwszym i najbardziej kategorycznym zaleceniem lekarzy dla osób cierpiących z powodu pleśni jest możliwie jak najszybsze wydostanie się z zagrzybiałego otoczenia. Nie ma możliwości wyleczenia, jeżeli pacjent wciąż zaraża się na nowo. Zbadaj swój dom. Jeżeli jest w nim pleśń, dowiedz się, czy można ją zwalczyć. Jeśli nie, wyprowadź się. Tradycyjne zachodnie podejście, polegające na leczeniu infekcji antybiotykami, w przypadku pleśni wyrządza więcej szkody niż pożytku.

- Te leki zdecydowanie nie są rozwiązaniem, ponieważ produkowane są w środowisku pleśniowym jako mechanizm obronny - mówi Oliver Barnett. - Nawet silne środki przeciwgrzybicze okazują się bezradne, gdy trzeba pozbyć się mykotoksyn pozostających w organizmie chorego.

Zarówno Barnett, jak też Armstrong i Cornish skupiają się na leczeniu przewodu pokarmowego i wszelkich dysfunkcji mitochondrialnych, nieprawidłowości hormonalnych, pasożytów oraz przerostu bakterii jelitowych, towarzyszących zakażeniu pleśnią.

Następnie stosują naturalne środki wiążące i usuwające z organizmu mykotoksyny, takie jak węgiel aktywny i kokosowy, modyfikowana pektyna cytrusowa, glinki zeolitowe i bentonitowe, rizol gamma (olej ozonowany) i zwęglony bambus. Glutation i N-acetylocysteina (NAC) są silnymi przeciwutleniaczami, które mogą wspomagać ten proces oczyszczania, a sauny na podczerwień pomagają wypocić toksyny z ciała. Zazwyczaj zalecana jest dieta paleo, a przynajmniej wyeliminowanie z jadłospisu produktów przetworzonych i fermentowanych, rafinowanego cukru, alkoholu oraz glutenu.

Najbardziej zakorzenioną drogą do uwolnienia organizmu od mykotoksyn są jednak chińskie zioła i akupunktura. Ponad 3 tys. lat temu tamtejsi lekarze uznali toksyny pleśniowe i pasożyty za przyczynę przewlekłych chorób zapalnych z powikłaniami autoimmunologicznymi. Opracowali też receptury ziołowe, które do dziś stosują niektórzy terapeuci, dobierając je indywidualnie do każdego pacjenta.

Co zrobić, jeśli masz w domu problem z pleśnią

Oto zalecenia Amerykańskiej Agencji Ochrony Środowiska (EPA), które warto wdrożyć, jeżeli rzeczywiście odkryłeś pleśń w swoim otoczeniu:

Kontrola wilgotności W ciągu 24-48 godz. uszczelnij wszelkie przecieki instalacji wodnych i zlikwiduj inne problemy z wodą. Niezależnie od rodzaju pleśni kluczowe znaczenie ma jej usunięcie i naprawienie usterek - nawet jeżeli uporasz się grzybem, jeśli nie zlikwidujesz wycieków wody, z czasem powróci.

Aby usunąć pleśń

  • Twarde powierzchnie wyszoruj wodą z dowolnym detergentem.
  • Zapleśniałe powierzchnie chłonne lub porowate, takie jak płyty sufitowe i dywan, należy wyrzucić. Pleśń może rozwijać się w nich nadal, wypełniając puste przestrzenie i szczeliny w materiale, jej całkowite usunięcie bywa więc trudne, a nawet niemożliwe.
  • Pamiętaj, by dokładnie wysuszyć wszystkie przedmioty.
  • Jeżeli zarażony został znaczny obszar (powyżej 1 m2), zalecane jest sprowadzenie specjalisty od oczyszczania.

Unikaj wybielaczy

  • Do usuwania pleśni EPA zaleca stosowanie detergentów i wody, a nie biocydów (substancji takich jak wybielacz chlorowy, mogących zabijać żywe organizmy). Ich użycie może być niezbędne jedynie w przypadku obecności osób o obniżonej odporności. Zwykle jednak nie jest możliwe ani pożądane sterylizowanie zarażonego obszaru, ponieważ nadal pozostanie pewna ilość zarodników i pleśń wywoływać będzie reakcje alergiczne.
  • Używając środków dezynfekujących lub biocydów, zawsze wietrz pomieszczenie.
  • Nigdy nie mieszaj roztworu wybielacza chlorowego z innymi roztworami czyszczącymi lub detergentami zawierającymi amoniak, ponieważ mogą powstać przy tym toksyczne opary.

Toksyczna pleśń: szczepy, na które musisz uważać

Aspergillus flavus

  • Wytwarza mykotoksynę o nazwie aflatoksyna B, czynnik rakotwórczy i najbardziej toksyczny naturalny związek wywołujący raka wątroby, jaki występuje na naszej planecie.
  • Testowany i magazynowany w celu wykorzystania w wojnie biologicznej.
  • Druga z najważniejszych przyczyn aspergilozy (przerostu grzybów, będącego częstą przyczyną śmierci pacjentów z osłabionym układem odpornościowym w takich chorobach jak HIV i niektóre nowotwory).
  • Objawy narażenia na jej działanie obejmują przewlekłe zapalenie zatok i rogówki, infekcje skóry i ran, a także zapalenie kości oraz szpiku po urazie lub szczepieniu.

Aspergillus fumigatus

  • Wytwarza gliotoksyny, tłumiące aktywność układu odpornościowego i wywierające wpływ na mózg.
  • Często spotykany w domach i budynkach handlowych.
  • Główna przyczyna aspergilozy.

Aspergillus ochraceus

  • Wytwarza ochratoksynę A, która hamuje syntezę białek i oddychanie komórkowe, a także stymuluje uszkadzanie błon komórkowych przez wolne rodniki.
  • Ochratoksyna A jest rakotwórcza, toksyczna dla nerek i wątroby, powoduje wady wrodzone, a także tłumi działanie układu odpornościowego.

Aspergillus niger

  • Jedna z najpospolitszych pleśni występujących na żywności, atakujących glebę, nasiona, rośliny, orzechy i suszone owoce.
  • Podobnie jak Aspergillus ochraceus wytwarza ochratoksynę A.

Aspergillus versicolor

  • Jedna z pleśni najczęściej spotykanych w budynkach zalanych wodą.
  • Wytwarza mykotoksynę o nazwie sterigmatocystyna, klasyfikowaną jako czynnik przypuszczalnie rakotwórczy dla ludzi, wiązaną z rakiem płuc i wątroby u zwierząt.

Chaetomium globosum

  • Spotykany w budynkach, w których doszło do zalania wodą, panuje wysoka wilgotność lub wilgoć.
  • Wytwarza mykotoksyny o nazwie chaetoglobozyna A i C, wysoce zabójcze dla komórek (hamują ich podziały i ruchliwość).

Cladosporium spores

  • Ponad 40 gatunków spotyka się w glebie i na materiale roślinnym, a roznoszone wiatrem zarodniki występują bardzo obficie na zewnątrz, w ilościach nawet do 50 tys. na 1 m3 powietrza.
  • Zarodniki często występują również na narażonych na wilgoć materiałach budowlanych, takich jak systemy suchej zabudowy, wykładziny podłogowe, powierzchnie pokryte farbą akrylową, drewno, tapety, systemy ogrzewania/wentylacji/ klimatyzacji oraz materiały izolacyjne.
  • Jest znaczącym źródłem alergenów przenoszonych w powietrzu.

Fusarium

  • Zaraża plony zbóż, takich jak pszenica, jęczmień i owies.
  • Wytwarza mykotoksyny zwane prostymi trichotecenami (m.in. T-2, deoksyniwalenol), fumonizynę i zearalenon.
  • T-2 może powodować tłumienie układu odpornościowego, mdłości i wymioty; jest także znanym chemicznym środkiem bojowym.

Penicilium verrucosum

  • Wytwarza ochratoksynę A (działanie - patrz: Aspergillus ochraceus).

Stachybotrys chartarum

  • Czarna pleśń, najczęściej kojarzona z toksycznością, wytwarza mykotoksyny, m.in. trichoteceny.
  • Zarodniki są lekkie i unoszą się w powietrzu, lgnąc do cząstek kurzu.
  • Pleśń jest łatwo wdychana i wywiera bezpośredni wpływ na mózg i resztę organizmu poprzez przerywanie syntezy białek.
  • Objawy narażenia na jej działanie obejmują utratę kontroli nad mięśniami, zawroty głowy, mdłości, wymioty, piekący stan zapalny skóry, biegunkę, dreszcze, gorączkę i zamglenie umysłu.

Wallemia sebi

  • Wytwarza związki takie jak walleminol, walleminon oraz wallemia A i C.
  • Powoduje powstawanie nieprzyjemnych posmaków i zbrylania mielonych przypraw; pospolicie spotykana jest w produktach o wysokiej zawartości cukru, ciastach, mleku skondensowanym, płatkach śniadaniowych, chlebie, mielonym ryżu oraz mące, a także w osiadłym kurzu domowym.
  • Chroniczne narażenie na działanie wywołuje alergie, i stan zapalny. Ponadto zwiększa ryzyko zapalenia błony śluzowej nosa i zatok, a także zapalenia oskrzeli oraz infekcji oddechowych.

Jak wyleczyć się z pleśni

  • Opuść otoczenie zarażone pleśnią.
  • Wypróbuj tradycyjną medycynę chińską.
  • W celu detoksykacji zastosuj metody wiązania mykotoksyn, takie jak węgiel aktywny i kokosowy, modyfikowana pektyna cytrusowa, glinki zeolitowe i bentonitowe, jonowe kąpiele stóp i sauna na podczerwień.
  • Jedz zdrowo: unikaj zbóż, cukru, alkoholu, przetworzonych produktów i wszelkich innych produktów prozapalnych, łącznie z mlecznymi.
  • Suplementacja: spróbuj zastosować antyoksydanty, o których piszemy w tym tekście >>

Artykuł pt. "Wyplącz się z pleśni" ukazał się w numerze Marzec 2019 magazynu "O Czym Lekarze Ci Nie Powiedzą" >>

Bibliografia

  1. Mayo Clin Proc, 1999; 74: 877-84
  2. Clin Microbiol Rev, 2008; 21: 473-94
  3. Mutat Res, 1999; 424: 167-81
  4. Toxins (Basel), 2013; 5: 605-17
  5. Appl Neuropsychol, 2004; 11: 65–74
  6. Crit Rev Toxicol 2011; 41: 740-55
  7. Arch Pediatr Adolesc Med, 1998;152: 757-62
  8. Pediatrics, 1998; 101: 712-4
  9. Arch Environ Health, 2003; 58: 452–63; Appl Neuropsychol, 2002; 9: 193-202
  10. Physiol Behav, 2011; 104: 989-95
Wczytaj więcej
Zapisz się i odbierz wybrany magazyn gratis!
Zapisz się i odbierz prezent
Nasze magazyny